ماده چهارم

موضوع: حمایت از حقوق



 



اعلامیه چه می‌گوید؟





کشورهای عضو کنوانسیون کلیه اقدامات قانونی، اجرایی و سایر اقدامات مقتضی را برای تحقق حقوقی که در پیمان‌نامه حاضر به رسمیت شناخته شده است، معمول خواهند کرد. در مورد حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشورهای عضو اقدامات مذکور را با به‌کارگیری حداکثر منابع موجود خود، و در صورت لزوم در چارچوب همکاری‌های بین‌المللی به عمل خواهند آورد.



 



 به زبان ساده یعنی چه؟





ماده چهارم معاهده حقوق کودک خاطر نشان می‌کند که دولت جمهوری اسلامی ایران (به عنوان یکی از کشورهایی که به این معاهده پیوسته) موظف است تا از اجرای مفاد آن اطمینان حاصل کند. به این معنی که مطمئن شود حقوق کودکان و نوجوانان:

 



-  در عمل تحقق یافته

 



-  فعالانه به کودکان و نوجوانان برای زندگی در یک فضای امن‌تر و شادتر کمک می‌کند

 



همچنین به این معنا است که دولت جمهوری اسلامی موظف است قدم‌های جدی را در راستای آشنایی و آگاهی هر چه بیشتر کودکان، نوجوانان و بزرگسالان با معاهده حقوق کودکان بردارد.



 از آنجایی که مسئولیت دولت در راستای تحقق و فراهم آوردن امکان اجرای حقوق بیان شده در این معاهده برای کودکان و نوجوانان بر تمامی دیگر حقوق آن‌ها تاثیر می‌گذارد،‌ مواد دیگر معاهده حقوق کودکان مستقیماً به ماده چهار ارتباط پیدا می‌کنند.



 در راستای اطمینان از احترام (Respect)، حمایت (Protect) و تحقق (Fulfil) حقوق کودک، دولت موظف از به‌کارگیری تمام ظرفیت‌ها و امکانات موجود است. هنگامی که کشورها پیوستن به معاهده حقوق کودک را مورد تصویب قرار دادند با این عمل موافقت خود را برای بازبینی قوانین خود که با کودکان مرتبط است اعلام کرده‌اند. این مسئله شامل ارزیابی خدمات اجتماعی، سیستم قضایی، بهداشتی و آموزشی و همچنین میزان اختصاص بودجه به هر یک از این بخش‌ها است. دولت‌ها موظفند در راستای اطمینان از اعمال حداقل استانداردهای تعیین شده از سوی معاهده، گام‌های ضروری بردارند. به این معنی که نمی‌توانند به بهانه‌هایی (مثل کمبود بودجه، منابع انسانی، یا عدم وجود امکانات کافی) از اجرای حداقل استانداردها برای حقوق کودکان و نوجوانان شانه خالی کنند، و در صورت وجود هر یک از کمبودهای فوق باید با استفاده از ظرفیت‌های بین‌المللی و کمک گرفتن از دیگر کشورها در جهت برآوردن حقوق کودکان و نوجوانان گام‌های اساسی و عملی بردارند.



 همچین دولت‌ها در راستای حمایت از حقوق کودکان و فراهم آوردن محیط مناسب برای رشد و شکوفایی استعدادهای آن‌ها، باید به خانواده‌ها کمک کنند. در بعضی موارد ممکن است به تغییر قوانین یا تصویب قوانین جدید نیاز باشد که چنین تغییراتی تحمیلی و به صورت خاص اعمال نمی‌شود؛ بلکه از همان روش‌های مرسومی که دیگر قوانین کشور تصویب یا اصلاح می‌شوند می‌توانند پی گرفته شوند.



*عکس: کمیسیونر کودکان و نوجوانان اسکاتلند



@DhrcIran