logo_kanoon


مجازات گسترده اعدام تا كي وچند ؟
دوشنبه ۱۳ آبان ۱۳۸۷ - ۰۳ نوامبر ۲۰۰۸

روند روبه تزايد اعدامها وهدم وجود انسانها در ماههاي اخيرنگران كننده است و در يك نظام قانون مدار ومتكي به ضوابط واصول قابل پذيرش نيست. در نظام تربيتي ايرانيان كه حكمت عملي آن مبتني است بر تزكيه انسان خطاكار، نخستين باب تربيت "پند " وسپس حصر وبند است ، بر اين اساس دست يازي به آخرين مجازات در اولين تصميم منطبق با تعليم انسان تربيت پذير نيست .
غم بارتر آنكه در برخي از موارد شنيده شده ، اولياي دم در هنگام اجراي حكم حضور نداشتند درجايي كه ،حتي در آخرين لحظات امكان تغيير تصميم وفزوني مهر ورحمت بركين وغضب صاحبان دم متصور است. دست مايه فرهنگ وتمدن سرزمين ما حكايت از عنايت به ريشه هاي مهر وعطوفت وپيوند انساني داشته وگزينش قساوت وجنباندن سلسله عداوت به دور ازمبادي فكري وفلسفي وريشه هاي فطري نياكان ما بشمار مي رود.
كانون مدافعان حقوق بشر شمار بسيار اعدامهاي اخير رازيان بار مي داند زيرا هم از موضع سنجش مبادي ومباني حقوق داخلي وهم از دريچه نگاه ضوابط جهاني وبين المللي پذيرش اجراي اين نحوه گسترده مجازات اعدام فاقد وجاهت اصولي بنظر مي رسد.
در ميان اعدام هاي كثير اخيراعدام خانم راحله زماني در شرايطي رخ داده است كه چهار وكيل معتبر در پرونده آن مرحومه تشكيك كرده و امكان تعويق اجراي حكم يا مجازات جايگزين متصور بوده است. براين اساس انتظار آن است تا نسبت به اقدامات تربيتي وپيشگيري از جرم همانگونه كه در بند 5 اصل 156قانون اساسي آمده جديت ودقت در خوري انجام گيرد تا از شمار اعدامها كه خسارت مضاعف جامعه را در بردارد كاسته شود.


كانون مدافعان حقوق بشر
12 دي ماه 1386


send page email page     print version print


                   


کانون مدافعان حقوق بشر
عضو فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر