logo_kanoon


حرکت اعتراضی گزارش‌گران بدون مرز
در اعتراض به سفر ولادمیر پوتین به پاریس
جمعه ۱۲ خرداد ۱۳۹۱ - ۰۱ ژوين ۲۰۱۲

"گزارشگران بدون مرز"، روزنامه‌نگاران و فعالان ایرانی، روس و سوریه در تجمعی اعتراضی بر روی پل الکساندر سوم ( نماد دوستی روسیه و فرانسه) به سرکوب در روسیه، سوریه و ایران اعتراض کردند.
این تجمع روز دوازدهم خرداد ماه 1391 در پاریس با محوریت "گزارشگران بدون مرز" و به مناسبت سفر ولادمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه به فرانسه برگزار شد.
معترضان با شعارهای "بشار جنایت می‌کند، پوتین، حمایت می‌کند"، "حقوق بشر را وتو نکن" و "پوتین، خامنه‌ای، اسد، دشمنان اطلاع رسانی" از رئیس جمهور روسیه خواستند، مطالبات دمکراسی خواهانه مردم در روسیه را محترم شمرده و به حمایت از رژیم‌های به گفته آنان "سرکوبگر" و در راس آنها سوریه و ایران پایان دهد.
از همین رو تارنمای گزارشگران بدون مرز، گزارشی را منتشر کرد که در پی می آید:
«ولادمیر پوتین، تنها مسئول وخیم شدن وضعیت آزادی‌های بنیادین در روسیه و در سال‌های اخیر نیست. سانسور و سرکوب به بخشی جدا نشدنی از "نمونه" سیاست روسی در جهان بدل شده است. به نام مبارزه با "تروریسم" و یا پاسداشت "ارزش‌های سنتی و فرهنگی"، روسیه جنگی همه جانبه با آزادی بیان و آزادی اطلاع‌رسانی در جهان و در بسیاری از نهادهای بین‌المللی به راه انداخته است. با حمایت مسکو است که از چهارده ماه پیش کشتار در سوریه ادامه دارد، تداوم داری سرکوب در ایران نیز با این حمایت است. پس از روسیه سفید و آلمان، ولادمیر پوتین امروز، در نخستین سفر خارجی خود و در آغاز سومین دوره ریاست بر جمهوری روسیه به فرانسه آمده است. وی قرار است با رئیس جمهور فرانسه در باره پرونده‌های اقتصادی و پیرامون انرژی و وضعیت سوریه صحبت کند.
روسیه و میراث دار سرکوب
سفر ولادمیر پوتین در شرایطی ویژه انجام می‌شود، از یک سو انتخابات رئیس جمهوری در روسیه، موج بی مانندی از اعتراضات را دامن زد، ازسوی دیگر قدرت‌یابی وی با سرکوب تظاهرات‌های مسالمت آمیز و ایجاد جو رعب و وحشت در میان رسانه همراه شد. گفت و گویی صریح با رئیس جمهور روسیه به معنای خاطرنشان کردن آخرین شانس وی در این دوره‌ ریاست جمهوری برای پایان دادن به سیاست سرکوب نظامندی است که در درون و بیرون کشورش مستقر کرده است.
دو دوره‌ ریاست جمهوری ولادمیر پوتین از سال ٢٠٠٠ تا ٢٠٠٨ به مهار اکثریت رسانه‌های بزرگ به ویژه شبکه‌های تلویزیونی، چیره شدن مصونیت از مجازات برای قاتلان و تعرض‌گران به روزنامه‌نگاران منجر شد و برقراری رژیمی خودکامه و پر خشونت در چچنی که در قامت فرد مورد حمایت وی رمضان قدریف نمود یافته است. این میراث شر، امروز با اعتراضات بی سابقه‌‌ای رودرود شده است.
روسیه در سازمان ملل متحد، علاوه بر بلوکه کردن همه‌ قعطنامه‌های در حمایت از حقوق بشر در جهان، اخیرا با چین، ازبکستان و تاجیکستان طرح قعطنامه‌ای را اماده می‌کند، که برای دولت‌ها امکان بیشتری برای سانسور اینترنت محیا می‌کند. در شورای حقوق بشر مسکو رهبری ائتلافی از کشورهایی را که خواهان رعایت " ویژه‌گی های سنتی و فرهنگی" در برابر جهان‌گستری حقوق بشر، هستند، بر عهده دارد. این کشور از رژیم تمامیت‌خواه روسیه سفید که تنها در سال ٢٠١١ اقدام به بازداشت ١٠٠ روزنامه‌نگار کرده است حمایت می‌کند.
سوریه قربانی حمایت مسکو از بشار
از چهارده ماه پیش با وجود فراخوان های بی‌شمار جامعه جهانی، کشتار در سوریه با حمایت کامل روسیه ادامه دارد، این کشور با همه‌ی راه‌کارهای مجازات بین‌المللی علیه رژیم دمشق مخالفت می‌کند.شمارش کشته شدگان غیرنظامی و از میان حرفه‌کاران رسا‌نه‌ها ناممکن شده است. ١٢ آوریل ٢٠١٢ با پذیرش طرح کوفی عنان، فرستاده‌ ویژه‌ی سازمان ملل و اتحادیه عربع میان نیروهای رژیم و مخالفان اتش بس برقرار شد. این طرح آزادی همه‌ی زندانیان سیاسی و آزادی مطبوعات وتظاهرات مسالمت آمیز را در خود منظور داشت، که هیچگاه اجرا نشد. در هفته گذشته با وجود حضور ناظران بین المللی در شهر حوله نزدیک به ١٠٨ نفر از جمله ٤ شهروند خبرنگار به قتل رسیدند. تکذیب‌های متعدد بشار ال‌اسد در عدم دخالت نیروهای نظامی و شبه نظامیان حامی رژیم، شعبیه در این کشتارها نتوانست هیچ کس را قانع کند.
از آغاز جنبش اعتراضات مردمی در سوریه اردیبهشت سال گذشته رژیم بشار ال اسد با افزایش تبلیغات یک سویه سیاسی خود در رسانه‌ها اطلاع رسانی آزاد را ممنوع کرده است. روزنامه‌نگاران وب‌لاگ نویسان و شهروند خبرنگاران هر روز برای روشنگری در باره‌ی وضعیت هزینه سنگینی را پرداخت می‌کنند. آنها به شکل هدفمند بازداشت و شکنجه می‌شوند. شهروندانی نیز که با خبرنگاران خارجی ارتباط برقرار می‌کنند نیز مجازات می‌شوند. بیش از ٣٠ حرفه‌کار رسانه‌ها هم اکنون در بازداشت بسر می‌برند و بیش از هشت روزنامه نگار و شهروند خبرنگار از این میان، ٤ خبرنگار خارجی به قتل رسیده‌اند.
ایران امروز با ٣١ روزنامه‌نگار و ١٨ وب‌نگار زندانی دومین زندان بزرگ جهان برای حرفه‌کاران رسانه‌هاست. از سال ١٣٥٧ و پس از انقلاب اسلامی مسکو یکی از حامیان اصلی رژیم ایران در همه ‌عرصه و از جمله مسئول سرکوب و کشتار مردم ایران است.»


send page email page     print version print


                   


کانون مدافعان حقوق بشر
عضو فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر