logo_kanoon


نامه مادران صلح ايران به رئیس قوه قضائیه
برای آزادی دو فعال جنبش زنان
شنبه ۱۵ فروردين ۱۳۸۸ - ۰۴ آپريل ۲۰۰۹

«مادران صلح ایران» در پی بازداشت 12 نفر از فعالان جامعه مدنی به اتهام تشویش اذهان عمومی، زمانیکه این افراد عازم دیدار نوروزی با خانواده زهرا بنی یعقوب- پزشکی که در بازداشتگاه درگذشت- بودند و ادامه بازداشت دو نفر از این جمع، نامه سرگشاده ای را به آیت الله هاشمی شاهرودی رییس قوه قضاییه ارسال کردند.
مادران صلح ايران" در نامه خود ضمن تشريح روند دستگيری این افراد، از رییس قوه قضاییه سوال کرده اند که «در کجای کتاب قانون مدنی و مجازات های کشوری ايران نوشته شده که ديدار از خانواده های زندانيان و دلجويی از آنان جرم است و مصداق تشويش اذهان عمومی تلقی می شود و يا اصولا مجازات حبس و زندان برای اين اقدام تعيين شده است؟» بنابراین آنان آزادی فوری و بی قيد و شرط خديجه مقدم و محبوبه کرمی و صدور قرار منع تعقيب برای فعالان جامعه مدنی را خواستار شده اند. متن نامه «مادران صلح ایران» که روز پانزدهم فروردین 1388 برای آیت الله شاهرودی ارسال شده به شرح زیر است:
ریاست محترم قوه قضائیه جناب آقای هاشمی شاهرودی با سلام همانطور که مطلع هستید، در آغازین روزهای سال نو، تنی چند از مادران صلح ایران که به اتفاق برخی از فعالان جامعه مدنی عازم دیدار نوروزی با خانواده دکتر زهرا بنی یعقوب بودند که بعد از دوسال هنوز سیاهپوش مرگ دخترشان هستند، توسط نیروهای پلیس امنیت تهران بازداشت و روانه زندان اوین شدند و اتهام واهی تشویش اذهان عمومی به آنان تفهیم شد .
حضرت آیت الله شاهرودی ، جنابعالی بهتر از ما واقف هستید که دیدار دلجویی از خانواده ای گرفتار و در بند از توصیه های موءکد بزرگان دین و اخلاق در شرع و عرف ایران است. مادران صلح ایران نیز با نیات خیرخواهانه و مادرانه در راستای اجرای تعهدات نوع دوستانه و انجام وظایف اخلاقی خویش به دیدار نوروزی با این اقدام کرده بودند که خود به حبس و زندان دچار شدند.
جناب آقای هاشمی شاهرودی، آ یا درست است با مادرانی که به دلداری و سرکشی زنان و دخترانی رفته اند که در ایام عید و سرور همگانی به تنهایی در اشتیاق دیدار یا سوگ عزیز خویش می سوزند و می سازند چنین هتاکانه و توهین آمیز و خشونت بار رفتار شود؟
از شما سئوال می کنیم در کجای کتاب قانون مدنی و مجازاتهای کشوری ایران نوشته شده که دیدار از خانواده های زندانیان و دلجویی از آنان جرم است و مصداق تشویش اذهان عمومی تلقی می شود و یا اصولا مجازات حبس و زندان برای این اقدام تعیین شده است؟ در شرایطی که کشور در آستانه انتخاب دهمین ریاست جمهور خویش بیش از هر زمان دیگر به آرامش و خردگرایی احتیاج دارد، چنین اقدامات و بازداشت های خودسرانه، آیا نتیجه ای جز آب به آسیاب بيگانگان ریختن دارد. آیا چنین اقداماتی خوراک تبلیغاتی ساختن برای رسانه های بیگانه و برخلاف استقلال و امنیت ملی ایران نیست؟
بی تفاوتی و یا سکوت قوه قضاییه و قضات پاکدامن و با وجدان ایرانی در قبال چنین اقدامات خلاف قانون به منزله تایید خشونت و رواج بی قانونی در کشور است که دقیقا بر ضد سیاست حبس زدایی و قانون مداری است که قوه قضاییه طی این سال ها همواره آن را تایید و تبلیغ نموده است.
ما ضمن محکوم کردن بازداشت ها و حبس غیر قانونی مادران صلح ایران و سایر فعالان جامعه مدنی، خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط خانم ها «خدیجه مقدم» و «محبوبه کرمی» و صدور قرار منع تعقیب برای همگی آنان هستیم. در شرایط کنونی ملت بزرگ ایران برای عبور از بحران های اقتصادی و اجتماعی موجود نیاز مبرم به همبستگی هر چه بیشتر برای دستیابی به خرد جمعی جهت مشارکت شایسته در سرنوشت خویش و برخورداری از زندگی ایمن و آزاد و سعادتمندانه دارد .
ما باور داریم امنیت و آزادی و سعادت ملی تنها در پرتو صلح و مدارا و احترام و اعتماد متقابل فی مابین مردم و مسئولین حاصل می شود.

مادران صلح ایران
15/1/1388



send page email page     print version print


                   


کانون مدافعان حقوق بشر
عضو فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر