logo_kanoon


چند فعال سیاسی و مدنی در نامه‌ای به روحانی
به حبس افراد در سلول‌های انفرادی خاتمه دهید
سه شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۳ - ۰۳ مارس ۲۰۱۵

ند فعال سیاسی و مدنی که خود را «تلاشگران نفی سلول انفرادی» نامیده‌اند در نامه‌ای به حسن روحانی، رییس جمهوری، خواهان توقف نگهداری زندانیان در سلول‌های انفرادی شدند.
به گزارش برخی سایت‌ها، هادی اسماعیل زاده، محمد توسلی، محمود دردکشان، مجید دری، حسین رفیعی، عیسی سحرخیز‌، هاشم صباغیان، ریحانه طباطبایی، اسماعیل عبدی، غنچه قوامی، شیما قوشه، فریده غیرت، فخراسادات محتشمی پور، نرگس محمدی،احمد منتظری، آذر منصوری و فائزه هاشمی رفسنجانی - ابراهیم یزدی این نامه هستند.
متن نامه این افراد که خود را «تلاشگران نفی سلول انفرادی» نامیده‌اند، به شرح زیر است:

به نام خدا
جناب آقای دکترحسن روحانی
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
با سلام و احترام


مستحضرید که سال هاست متهمان سیاسی و عقیدتی در ایران در بدو بازداشت در سلول‌های انفرادی نگهداری می شوند که درموارد بسیاری نگهداری متهمان در سلول‌های انفرادی ماه‌های متمادی به طول می انجامد. در پاره‌ای موارد افکارعمومی شاهد بوده اند که متهمان محبوس در سلول انفرادی پس از مدتی به بیماری‌های جسمی و روحی و روانی مبتلا شده و برخی نیز اقرار و اعترافات و مصاحبه‌های تلویزیونی داشته اند که پس از آزادی از زندان این اقرارها را پیامد فشارهای روحی وروانی وجسمی دانسته ومردود اعلام کرده اند.


این در حالی است که در هیچ یک از مقررات قانونی نگهداری متهمان درسلول انفرادی به صورت انفرادی پیش بینی نشده است.


طبق مقررات آیین دادرسی کیفری مقام قضایی که پرونده تحت نظر اوست حداکثر میتواند برای جلوگیری از تبانی متهم، دستور دهد که او را جدای از سایر متهمان مرتبط با موضوع همان پرونده و همان اتهام نگهداری نمایند و در صورت صدور چنین دستوری آنها موظفند متهم را صرفا جدای از سایر متهمان مرتبط با پرونده و موضوع اتهام او نگهدارند. این در حالی است که بسیاری ازمتهمان نه تنها به شکل انفرادی بلکه محروم از امکاناتی چون رادیو ،تلویزیون،کتاب،روزنامه، کاغذ، قلم ودر شرایط قطع ارتباط کامل از محیط و پیرامون حتی محروم ازهواخوری نگهداری می شوند.


در بند ۴ ماده ۱۷۵ آیین نامه اجرای سازمان زندان‌ها و اقدامات تامینی و تربیتی نیز قانونگذار واحدهای تک نفره‌ای پیش بینی کرده است که صرفا در موارد ارتکاب تخلفی از ناحیه محکومان یا متهمان و فقط به مدت ۲۰ روز به عنوان تنبیه پیش بینی شده است، آنهم زمانی قابل اعمال و اجراست که قبلا متهم یا محکوم علیه در بازداشتگاه یا زندان مرتکب تخلفی شده باشد و به این تخلف در شورای طبقه بندی زندان‌ها رسیدگی شده باشد و به حکم شورای طبقه بندی زندان‌ها متخلف محکوم به نگهداری در واحد‌های تک نفره شده باشد،هر چند این مسئله نیز با توجه به دلایل ابطال بند۴ ماده ۱۶۹ آیین نامه اجرایی سازمان زندان‌ها در تاریخ ۲۸/۱۰/۱۳۸۲ مبنی بر نگهداری ۳۰ روزه متخلفان انضباطی در زندان‌ها ،خود جای بررسی مجدد دارد. با این وصف نگهداری متهمین بر اساس دستور بازپرس، دادیار یا هر مقام قضایی که پرونده زیر نظر اوست، هیچ توجیه قانونی ندارد و در یک نظام قضایی قانونمدار قابل پیگرد میباشد. زیرا متهمینی که از بدو دستگیری با صدور قرار بازداشت در سلول‌های انفرادی نگهداری می شوند، جنبه تنبیهی من باب ارتکاب تخلفی در بازداشتگاه یا زندان ندارد.این اقدام خلاف قانون و مغایر با مفاد قانون اساسی است که بر حرمت،حیثیت و جان و آزادی افراد تصریح داشته و هر گونه شکنجه برای گرفتن اقرار را منع نموده است. از این رو هیات عمومی دیوان عدالت نیز با صدور رای وحدت رویه شماره ۴۳۵ مورخ ۲۸/۱۰/۱۳۸۲ نگهداری متهمین و محکومان را در سلول‌های انفرادی از مصادیق بارز شدت عمل و غیر قانونی تلقی نموده است.


از سویی بر اساس نظرات روانشناسان و روانپزشکان که حبس انفرادی را شکنجه سفید می دانند ، همچنین برمبنای تجارب محبوسین در سلول‌های انفرادی و مشاهده اثرات تخریبی سلول‌های انفرادی بر جسم و روح و روان افراد همچنین اظهار نظرصریح برخی علما در این زمینه ازجمله نظرحضرت ایت الله منتظری که "حبس و قطع ارتباط زندانی با بستگان و اعمال هر گونه فشار به ویژه به شکل انفرادی را جایز نمی دانند" و نظر حضرت ایت الله صانعی که "سلول انفرادی راطبق نظر روانشناسان نوعی شکنجه و فاقد مجوزشرعی و نگهداری فرد در سلول بدون امکانات زندگی را خلاف شرع و حرام می دانند" و بر اساس نظر تعدادی از مقامات و مسولین نظام جمهوری اسلامی ایران از جمله اظهارات مقام رهبری که یک روز سلول انفرادی را از حیث سختی معادل ۱۰ روز می دانند و نظر صریح ایت الله شاهرودی به عنوان رییس سابق قوه قضاییه که اعلام می کنند" من بارها در زمان مسئولیتم هم گفته‌ام که سلول انفرادی خلاف می باشد" ، سلول انفرادی مصداق بارزشکنجه به شمار می آید و این در حالی است که بر اساس اصل ۳۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران شکنجه ممنوع بوده و متخلف از این اصل طبق قانون مجازات می شود.


لذا ما "تلاشگران نفی سلول انفرادی"به عنوان فعالان مدنی با اعلام غیر انسانی وغیر قانونی بودن سلول انفرادی ، طی حرکتی قانونی، اخلاقی و انسانی با هدف برچیده شدن سلول‌های انفرادی به مثابه شکنجه اقدام به فعالیت می نماییم و خواهان توقف این رفتار غیر قانونی، غیر شرعی و غیر اخلاقی می باشیم و از جنابعالی می خواهیم بر اساس سوگندتان برای پاسداری وحمایت از حقوقی که قانون اساسی برای ملت شناخته است ، برای خاتمه دادن به این تخلف آشکار اقدام فوری مبذول فرمایید.


با احترام
تهران ۱۲ اسفند ۱۳۹۳


send page email page     print version print


                   


نظر شما؟

نام:

عنوان:

نظر:
codeimgکد را اينجا وارد کنيد:


کانون مدافعان حقوق بشر
عضو فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر