logo_kanoon


در مراسم سالانه و توسط شیرین عبادی
اهدای جایزه حقوق بشر شهر بوخوم
به مائده قادری
جمعه ۲۲ آذر ۱۳۹۲ - ۱۳ دسامبر ۲۰۱۳

مراسم سالانه اهدای جایزه حقوق بشر شهر بوخوم به همت کانون ایران آزاد و با همکاری صمیمانه کلیسای کریستوس، و با شرکت خانم دکتر شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل 2013، خانم آسترید پلاتزمن شولتن شهردار بوخوم، آقای شه فر نماینده مجلس از ایالت نوردراین وستفالن، آقای هندریش سخنگوی هیات رئیسه عفو بین الملل آلمان، و خانم خدیجه مقدم برنده اولین جایزه حقوق بشر شهر بوخوم برگزار گردید.
دکتر شیرین عبادی با انتقاد شدید از وضعیت حقوق بشر در ایران از دولت های غربی به دلیل کم توجهی به موضوع حقوق بشر در تعامل با ایران انتقاد کرد. دکتر عبادی تاکید کرد که مذاکرات اتمی نباید بر مسئله نقض حقوق بشر در ایران سایه افکند. عبادی با اشاره به تحریم های اقتصادی غرب علیه ایران اظهار داشت که این تحریم ها فشار زیادی بر مردم ایران وارد آورده است و تاکید کرد که از ابتدا هم با این شکل تحریم مخالف بوده است.

او از غرب خواست که کسانی را که در نقض گسترده حقوق بشر در ایران دست دارند مورد تحریم سیاسی قرار دهد. به آن ها اجازه ندهد که پول هایی را که از راه دزدی و فساد به دست آورده اند در بانک های اروپایی ذخیره کنند. او از کشورهای اروپایی خواست که نقض کنندگان حقوق بشر را به کشورهای شان راه ندهند. شیرین عبادی از وضعیت وکلا در ایران اظهار نارضایتی کرد و گفت که وکلا در ایران فاقد امنیت شغلی هستند. تعداد زیادی از وکلا تنها به دلیل دفاع از موکلان شان در دادگاه تحت تعقیب قرار می گیرند و به حبس های طویل المدت محکوم می شوند. عبدالفتاح سلطانی و اولیایی فر از جمله این افراد هستند.

در ابتدای مراسم بیانیه کانون ایران آزاد به دو زبان فارسی و آلمانی خوانده شد. در این بیانیه بر دو نکته تاکید شده بود. اول این که ضمن استقبال از مذاکرات و توافق هسته ای با ایران، تاکید شده بود که این توافق نباید باعث کم توجهی به وضعیت حقوق بشر در ایران شود. نقض حقوق بشر در ایران هم چنان به شکلی گسترده و سیستماتیک ادامه دارد و برخلاف تبلیغات، پس از انتخابات اخیر ریاست جمهوری نه تنها بهتر نشده بلکه از جهات بسیاری وخیم تر هم شده است، از جمله افزایش شمار اعدام ها در ایران. نکته دوم این که پرونده اعدام های دهه شصت در ایران هم چنان مفتوح است و باید مورد رسیدگی جدی قرار بگیرد.

در این رابطه “درخت آزادی” به عنوان یادگار جان باختگان دهه شصت در ایران معرفی شد که بر برگ های آن نام بیش از ده هزار جان باخته ای که در دهه شصت در زندان های جمهوری اسلامی به قتل رسیدند ثبت شده است. کانون ایران آزاد در بیانیه خود از پارلمان آلمان درخواست کرد که مانند پارلمان کانادا، اعدام های دهه شصت در ایران را از مصادیق بارز جنایت علیه بشریت به شمار آورد.
در این جا نوبت خانم شهردار بود که از طرف شهر به میهمانان و شرکت کنندگان خوشامد بگوید. خانم پلاتزمن شولتن با اشاره به این که دو روز دیگر شصت و پنج سال از تصویب منشور حقوق بشر سازمان ملل می گذرد گفت که 65 سال زمان زیادی است و قاعدتن باید در این مدت حقوق بشر در تمام جهان جاری می شد، اما متاسفانه شاهدیم که هنوز در بسیاری از نقاط جهان این اصول زیرپا گذاشته می شود. او ضمن تشکر از این ابتکار کانون اظهار امیدواری کرد که با همت کانون هایی مانند کانون ایران آزاد و مدافعان استوار حقوق بشر چون خانم دکتر عبادی، حقوق بشرهرچه بیشتر در اقصا نقاط جهان جاری شود.

آقای اولیور هندریش، سخنگوی هیات رئیسه سازمان عفو بین الملل، سخنران دیگر مراسم بود که به بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران پس از انتخابات اخیر ریاست جمهوری پرداخت. او از کانون ایران آزاد برای برگزاری این مراسم تشکر کرد. آقای هندریش از این که در این انتخابات هم مانند همیشه مخالفان و منتقدان وادار به سکوت شدند انتقاد کرد. اولیور هندریش دستگیری کسانی که تقاضای رفع حصر از موسوی، رهنورد و کروبی را کرده بودند به عنوان یکی از بسیار موارد سرکوب منتقدان در روزهای پیش از انتخابات ریاست جمهوری دانست. هندریش به نقل از احمد شهید گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران اظهار داشت که تنها در سال جاری 23 خبرنگار دستگیر شده ان. در ماه ژانویه تنها طی دو روز 15 خبرنگار دستگیر شدند. او از سرکوب اقلیت های قومی و مذهبی به شدت انتقاد کرد.

او از سرکوب کارگران و دانشجویان در آستانه انتخابات به عنوان یکی دیگر از موارد سرکوب منتقدان سخن گفت. خسرو کردپور و برادرش از فعالان حقوق مردم کردستان، 5 تن از فعالان آذری حقوق بشر، اشکان سحابیان دانشجوی فعال حقوق بشر، و کارگرانی که برای احقاق حقوق خود تلاش می کنند از جمله مواردی بودند که اولیور هندریش در سخنان خود به آن ها اشاره کرد. او خود سیستم انتخاباتی ایران را که با دخالت شورای نگهبان باعث حذف منتقدان می شود دارای اشکالات جدی خواند و آن را برخلاف استانداردهای جهانی شمرد. او با اشاره به وعده های انتخاباتی حسن روحانی، نشانه های مثبت در اجرای این وعده ها را بسیار اندک توصیف کرد. هندریش تاکید کرد که تاکنون پیشرفت قابل ملاحظه و پایداری در وضع حقوق بشر در ایران مشاهده نشده است. او از وضعیت زندان ها در ایران شدیدن انتقاد کرد و گفت: ” زندانها بيش از ظرفيت خود پر شده اند، تغذيه زندانيان بسيار بد است، وسايل بهداشتي بسيار كم است و نهايتا وسايل درماني و پزشكي ضروري كم و حتي در مواردي از زندانيان دريغ مي شود. به ويژه موقعيت كساني كه بيماري هاي مزمن دارند و يابراثر عواقب شكنجه ها و آزارهاي جسمي اسيب ديده اند، بسيار خطرناك و مرگبار است.”

هندریش از عبدالفتاح سلطانی، وکیل زندانی و از بنیان گذاران کانون مدافعان حقوق بشر، یاد کرد که به سبب شرایط بد زندان دست به اعتصاب غذا زده بود. هندریش در مورد اعدام ها در ایران شدیدن اظهار نگرانی کرد و گفت: ” مقامات ایرانی تا به حال بیش از 330 اعدام را رسما اعلام کرده اند. منابع قابل اطمینان تا به حال بیش از 260 اعدام دیگر را گزارش و ثبت كرده اند. بنابراین، تا به امروز در سال جاري تقریبا 50 نفر بیش از سال گذشته اعدام شده اند.” هندریش در پایان از دولت آلمان خواست تا ” در تمام تماس ها و بحث و گفتگوها با نمایندگان دولت ایران به طور مشخص و واضح بر روي آزادی بیان و ازادي انتقادات مدني، مبارزه با تبعیض علیه زنان و اقلیت ها تاكيد كند، به طوری که اين واژه ها تنها به صورت الفاظی توخالی و بي محتوی باقی نمانند”

سپس محمد رضا مرتضوی، هنرمند ایرانی مقیم آلمان، به روی صحنه آمد و با تکنوازی تمبک حاضران را مبهوت هنر خود کرد. یک تمبک و دو دست و یک ریتم شش هشتم کار یک ارکستر را می کند. اولین آلبوم او “دستان سبز” نام داشت و به جنبش اعتراضی مردم ایران هدیه شده بود. ریتم شش هشتم یکی از پایه های موزیک فارسی است و تمبک و دف دو ساز سنتی آن. او 9 ساله بود که به عنوانه بهترین تمبک نواز کشور شناخته شد. او تکنیک های جدیدی را در نواختن این دو ساز آفریده است به گونه ای که می توان هنر او را انقلابی در این زمینه به شمار آورد.

پس از یک استراحت نیم ساعته برنامه با پخش یک برنامه ویدنویی از هادی خرسندی که اختصاصن برای این مراسم تهیه شده بود ادامه یافت. در این ویدئو هادی خرسندی به بررسی میزان تحقق بند اول منشور حقوق بشر سازمان ملل متحد می پردازد. او به ما می گوید که برخلاف بیان بند اول منشور، هنوز بسیاری از مردم جهان در شرایطی آزاد و برابر متولد نمی شوند. حتی در مواردی کودکان در زندان متولد می شوند. او می پرسد که اگر واقعن همه انسان ها با هم برابرند آیا آقای اوباما به عنوان فرد مسول سیستمی که در زندگی همه ما جاسوسی کرده است به دادگاه فراخوانده می شود. او می پرسد که وقتی رهبران ایالات متحده حاضر نیستند به حقوق بشر پای بند باشند دیگر چه انتظاری می توان از ملاهای حاکم بر ایران داشت.
سپس مجریان برنامه خانم مائده قادری برنده جایزه امسال حقوق بشر کانون ایران آزاد را معرفی و سابقه مبارزه ایشان در دفاع از حقوق بشر را که دلیل انتخاب ایشان برای دریافت جایزه بوده است را توضیح می دهند.

مائده قادری وکیل دادگستری در ایران از دوران نوجوانی و سپس دانشجویی در فعالیت های فرهنگی و سیاسی شرکت داشته است. مائده پس از دریافت پروانه وکالت، که علیرغم کارشکنی ها و مانع تراشی های فراوان وزارت اطلاعات صورت می گیرد، وکالت خود را با دفاع از پرونده های سیاسی منتقدان شروع می کند، چیزی که باعث می شود مورد غضب حکومت و دستگاه های امنیتی آن قرار بگیرد. بارها او را به اطلاعات فرامی خوانند و مورد تهدید و آزار قرار می دهند اما او دست برنمی دارد و هم چنان در راه خود استوار است. تا بالاخره او را دستگیر می کنند. در زندان به سبب بدرفتاری هایی که می بیند و آزارهایی که به او می رسانند دست به اعتصاب غذا می زند و روانه بیمارستان می گردد.

او نمونه یک تلاشگر واقعی حقوق بشر است که زندگی خود را وقف گسترش و پیشبرد حقوق بشر در ایران نموده است.

سپس از او دعوت می شود که به روی صحنه بیاید و جایزه خود را از دست خانم عبادی دریافت کند. خانم قادری پس از دریافت جایزه طی سخنان کوتاهی ضمن تشکر از کانون ایران آزاد، خانم دکتر عبادی، کلیسای کریستوس و شهرداری بوخوم، با اشاره به وضعیت حقوق بشر در ایران تاکید کرد که سه دهه است که جمهوری اسلامی با حذف منتقدین به بقای خود ادامه داده. حضور روحانی هیچ بهبودی در وضعیت حقوق بشر در ایران ایجاد نکرده بلکه وضعیت حقوق بشر نگران کننده تر از پیش شده است. به عنوان نمونه وکیل دادگستری عبدالفتاح سلطانی که برای استیفای ابتدایی ترین حقوق خود باید دست به اعتصاب غذا بزند. هنوز هم وبلاگ نویسان و روزنامه نگاران در زندان هستند. کمتر از دو ماه پیش 4 زندانی سیاسی کرد در منطقه کردستان اعدام شدند. هنوز هم کشتن کولبرانی که برای امرار معاش خود به جای نان گلوله می خورند و بدون محکمه و قاضی در کوه ها در کمتر از چند ثانیه به مرگ محکوم می شوند، ادامه دارد. هنوز هم جمهوری اسلامی لجام گسیخته تر از پیش به قانون شکنی در دادگاه ها ادامه می دهد.



برگرفته از: سايت ايران آزاد

send page email page     print version print


                   


کانون مدافعان حقوق بشر
عضو فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر