logo_kanoon


گزارش نرگس محمدی از بند زنان زندان اوین
در آخرین روزهای سال 1395
پنجشنبه ۷ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۲۷ آپريل ۲۰۱۷

روزهای آخر سال، ورودی‌های بندمان از بندهای امنیت، بیشتر از سایر روزهای سال می‌شود. روز 23 اسفند، چهار نفر از خانم‌های محبوس در بند امنیت 209، پس از تحمل سه ماه حبس در سلول‌های انفرادی وارد بند شدند. تقریباً یک روز در میان به دلیل بیماری‌های قلب و اعصاب و روان و فشارهای عصبی به بهداری برده می‌شدند. چهار نفر از آنها هر کدام یک شب را در بیمارستان طالقانی بودند، یکی به دلیل حمله‌های عصبی تنفسی و یکی به دلیل بیماری قلبی. معلوم بود که شرایط سختی را در دوران بازجویی داشته‌اند. هر چهار نفر به تخت‌های دوم رفتند. اما به دلیل بدی حالشان، بیشتر روی زمین می‌خوابیدند. لحظه تحویل سال نو با هم بودیم، اما روز پنج‌ام فروردین، هر چهار نفر را به بند 241 منتقل کردند. این در حالی بود که هر خواسته‌ای در زندان با پاسخ «این روزها زندان تعطیل است و کاری انجام نمی‌شود»، مواجه می‌شد اما بندهای امنیت از جمله 241 بسیار فعال بودند.
روز 23 اسفند که خانم‌ها وارد بند شدند، شوکه شده بودند. چون به آنها گفته شده بود که شما آزاد هستید. ولی به جای آزادی به بند عمومی زندان وارد شده بودند. زمانی که برای انتقال به بند 241 فرا خوانده شدند، بهت زده و نگران بودند.
گویی قوه قضاییه برای در اختیار گرفتن این متهمان، با طرح تبدیل قرار بازداشت موقت به وثیقه، این افراد را به بند عمومی منتقل نموده بود و پس از خروج از بند 209 و ورود ظاهری‌شان به بند عمومی، دوباره آنها را به بند امنیت قوه قضاییه، یعنی 241، فرا خوانده بود. اما مسأله مهم این است که در کشمکش قدرت- به‌ویژه در حوزه امنیت- حقی که پایمال می‌شود، حقوق متهم است و فشار مضاعفی که وارد می‌شود به فرد زندانی است.
روزها چشم به راه خبر از بچه‌ها؛ اما گویی قصه بازجویی‌ها و حبس در سلول‌های انفرادی در بندهای امنیت ادامه‌دار است و تلخ‌تر آنکه به‌دلیل اختلافات نهادهای قدرت، متهمان بی‌پناه از یک بند به بندی دیگر فراخوانده می‌شوند. گویی دوران و فشار بازجویی‌ها به توان 2 یا حتی 3 رسیده و بدتر آنکه گویی نهاد قضاوت به نهاد امنیت تبدیل شده است.


send page email page     print version print


                   


نظر شما؟

نام:

عنوان:

نظر:
codeimgکد را اينجا وارد کنيد:


کانون مدافعان حقوق بشر
عضو فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر